Vietnam’ın tarımsal dönüşümü, doğru strateji uygulandığında gelişmekte olan pazarların küresel ihracat liderlerine dönüşebileceğini açık biçimde ortaya koyuyor. Ticaretin serbestleşmesi, güçlü ve entegre değer zincirleri, modern işleme kapasitesi, titizlikle uygulanan kalite standartları ve erişilebilir finansman olanakları sayesinde Vietnam; kahve, pirinç, deniz ürünleri ve yüksek katma değerli tarım ürünlerinde son derece rekabetçi ve sürdürülebilir bir ihracat ekosistemi inşa etmiştir.

Gelişmekte olan ülkelerdeki küçük ölçekli çiftçiler, mısır, pirinç, darı ve sorgum gibi temel gıda ürünlerinin çok büyük bir bölümünü üretmelerine rağmen, çoğu hâlâ yapılandırılmış ve kurumsallaşmış değer zincirlerine yeterince entegre olamamaktadır. Tarımsal yayım ve danışmanlık hizmetlerine sınırlı erişim, zayıf ve profesyonelleşmemiş kooperatif yapıları, yetersiz kurutma ve depolama altyapısı ile kayıt dışı alıcılara olan bağımlılık, çiftlik çıkış fiyatlarının düşük kalmasına ve gelir dalgalanmalarının artmasına neden olmaktadır. Bu metin, fiyat oynaklığı, düşük pazarlık gücü, standart kalite ve sınıflandırma sistemlerinin eksikliği, lojistik ve taşıma kısıtları ile uygun maliyetli girdilere ve finansmana erişimde yaşanan zorluklar gibi engelleri bütüncül bir bakış açısıyla ele almaktadır. Aynı zamanda iklim değişkenliği, toprak verimliliğinin azalması ve yüksek hasat sonrası kayıpların, çiftçilerin piyasalardaki rekabet gücünü nasıl daha da zayıflattığını ortaya koymaktadır.